Er gaat niets verloren…

 

Lantaarntje… een Zebraspinnetje en een Mier…

De waterjuffer, een Lantaarntje was nog niet zo lang uitgeslopen. Dat kan je goed zien aan haar mooie glimmende vleugeltjes. Ze hing daar, aan een steel van een bloemenplant bij de vijver, nog wat na te drogen. Een zeebraspinnetje die daar ook op de plant aanwezig was dacht, je hangt daar wel heel mooi en als het me lukt in één sprong… dan heb ik genoeg voor vandaag… en dit moet mij natuurlijk lukken, tenslote ben ik niet voor niets een springspin, en ja hoor… BINGO!

Nu nog even een goed plekje zoeken om in alle rust mijn prooi te nuttigen. Maar dat viel niet mee en zeker niet als je naar beneden moet klimmen… de prooi is best wel groot en onhandig. Vooral die kop van de juffer, die zit wel heel erg in de weg en daar heb ik toch niets aan dus… afbijten die hap. Hé… daar heb je een mier, wegwezen jij… en terwijl die kop van de juffer er vanaf glijdt, pak de mier het gelijk over en loopt er snel mee weg, richting de grond. Zo zie je maar weer… er gaat ook niets verloren in de natuur!

KLIK op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen weer heel erg bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 😀