Kaneelwants

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

De kaneelwants (Corizus hyoscyami) is een ongeveer 11 millimeter lange wants uit de familie glasvleugelwantsen (Rhopalidae). De soort werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Carolus Linnaeus in 1758.

Deze soort lijkt enigszins op de vuurwants (Pyrrhocoris apterus); een knalrode basiskleur met zwarte vlekkentekening. Deze laatste soort heeft echter een strakkere vlekken- en lijnentekening, een wat elliptischer lichaam en de zwarte vlek aan de achterzijde is groter. Het duidelijkste verschil is de geheel zwarte kop van de vuurwants, de kaneelwants heeft een rode vlek aan de voorzijde van de verder zwarte kop. Grote delen van het lichaam hebben een lichte beharing en de tasters zijn ongeveer twee derde van de lichaamslengte. Andere belangrijke verschillen zijn dat de vuurwants niet kan vliegen en de kaneelwants wel. Ook zie je de vuurwants vaak in grote aantallen bij elkaar (zowel nimfen als adulten), terwijl de kaneelwants doorgaans solitair optreedt.

De kaneelwants houdt van zanderige, open en zonnige gebieden zoals verstuivingen en heide, in Nederland vooral in de duinen langs de kust. De wants is op lagere begroeiing te vinden als struiken, waaruit plantensappen gezogen worden. Bepaalde kruidachtige planten hebben echter de voorkeur, zoals toorts (Verbascum) en bepaalde heesters. Omdat deze planten vaak erg vies smaken, hebben ook de wantsen een smerige ‘bite’, en vijanden als vogels kijken wel uit er eentje op te eten. Deze soort overwintert als imago, rond mei verschijnen de nimfen en in september is de volgende generatie te zien. Als je hem aanraakt, verspreidt hij een kaneelachtige geur.
Bron: Wikipedia

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes, Anna

 

Lentegevoel

Huiszebraspin

Het voelde afgelopen vrijdagmiddag (3 febr.) bijna als een lentedag. De zon scheen heerlijk en er stond bijna geen wind. Op onze thermometer stond een buitentemperatuur van bijna 12 °C. Wat een zaligheid was dat naar al die koude dagen met vorst. Het verbaasde me dan ook dat ik gelijk al vliegen zag vliegen…

Huisvlieg sp

Ze vlogen af en aan op de stam van onze Berkenboom. Dan weer zittend om op te warmen of poetsend in het zonnetje en dan weer een kort vluchtje, heen en weer… het lijkt wel van die proef vluchtjes.

Groene stinkwants in winter kleur

Nu ik beter en verder kijk in onze tuin, zie ik dat er veel meer dieren wakker zijn geworden.

Groene rups

Ik heb mijn fototoestel gepakt en heb geprobeerd het één en ander vast te leggen, wat ik zoal tegenkwam.

Bloemvlieg

Het was echt een heerlijke middag… 😀

Bedankt weer voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve geniet-groetjes Anna

 

Groene stinkwants

Het ál

Ik ben de zon, de maan, ik ben de regen,
‘k ben onbeschrijfelijk, niet te meten noch te wegen.
Ik ben rivieren, ik ben zeeën, bliksem, donder,
ik ben de kleine mens, maar wèl het grote wonder.

Ik ben het water en de vruchten en het koren,
het leven dat uit àlle leven wordt geboren.
Ik ben het allemaal – de wijze en de zot
en in mijn kleinheid schuilt iets van een Grote God.

Gedicht: Toon Hermans

 

KLIK op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna