Ligusterpijlstaart rups – Sphinx ligustri

De opvallende, heldergroene rups met scheve, rode en witte zijstrepen wordt meestal vaker waargenomen dan de vlinder. De gebogen doorn is vaak tweekleurig zwart-geel. In de kalkrijke duinen is ze vooral te vinden op de Liguster, maar in parken en tuinen zijn ze ook op de Vlier, Sering, Es en de Forsythia te vinden. Bij verstoring richt de rups zich op en neemt, net als de doodshoofdvlinderrups, de houding van een sfinx aan . De bruine pop overwintert in een popkamer diep in de grond.

Ze was algemener in velerlei biotopen, zoals bosranden, duingebieden, parken en tuinen, maar wordt na 1970 aanzienlijk minder talrijk gevonden. Vooral in de stedelijke gebieden en de duinen is de soort achteruit gegaan, maar ze schijnt zich nu weer enigszins te kunnen herstellen doordat de rupsen zich ook op andere waardplanten kunnen ontwikkelen.

De vlinder heeft een spanwijdte van 90-120 mm en ze vliegt van mei tot in augustus. Het is een zeer grote pijlstaart. Haar voorvleugels zijn lichtbruin, naar de achterrand toe bijna zwart. De achtervleugels zijn rozeachtig met 3 zwarte banden. Borststuk grijs, achterlijf rozerood en zwart gebandeerd.
(Bron: Soortenbank.nl)

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

 

Iedereen weer heel erg bedankt voor al die fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuin groetjes van Anna 😀

 

Advertenties

Citroenvlinder – Gonepteryx rhamni

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

In aller stilte

Hij was er maar heel even
hij fladdert langs mijn oor
en raakt mij net even aan
ik hou mijn adem in

Hij gaat zitten op een bloem
en kijkt naar mij
hij lijkt wel te zeggen
dat het goed is

Hij neemt een teug van het nectar
en fladdert weer weg
de wijde wereld in
mij verwonderd achterlaten

Ja… het is goed zo!

gedicht: Anna

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Stippelmot of Spinselmot

Ondanks dat deze Stippelmot (Yponomeutidae) gevangen zit in de draden van een spinnenweb, kan ik hem/haar mooi bekijken en fotograferen. Na éénmaal gedownload te hebben op de pc, viel het niet mee om deze Stippelmot te determineren. Ikzelf vind dat hij/zij het meest op een Appelstippelmot (Yponomeuta malinellus) lijkt, maar dat is dus niet zeker. De mot is uiterst moeilijk, zelfs met microscopisch onderzoek aan de genitaliën, te onderscheiden van de Meidoornstippelmot, de Kardinaalsmutsstippelmot en Wilgenstippelmot. (Bron: Wikipedia)
De waardplanten van de Appelstippelmot zijn, zo als zijn/haar naam het al zegt, appelbomen. De eieren worden in groepjes afgezet op de takken. Door het eikapsel overwinteren de rupsen en komen uit in het voorjaar. De jonge rupsjes mineren na het overwinteren in het jonge blad en later leven ze als een groep in een spinsel. Hoe meer bladeren zijn weggevreten hoe groter het spinsel. Begin juni verpoppen de rupsen in groepjes in sneeuwwitte zijden cocons. De Appelstippelmot is in Nederland en België een algemene soort.

KLIK op de foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve weekend-groetjes Anna 😀

 

Bij de vijver…

Klein gearderd witje - Pyjamazweefvlieg

Ik had net een foto kunnen maken van een Klein geaderd witje (Pieris napi) die samen met de Gewone Pendelvlieg (Helophilus pendulus) zaten te snoepen aan de bloemen van de Grote kattenstaart (Lythrum salicaria), dat ik haar ineens zag hangen… zo te zien was zij nog niet zo heel lang geleden uitgeslopen. Haar vleugeltjes glommen nog als spiegeltjes… het is een Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum) en wat is ze mooi !!

Klik op de foto’s  hier boven dan kan je die in het groot bekijken.

De Bruinrode heidelibel heeft een eenjarige levenscyclus en overwintert als ei. De eieren komen in het voorjaar uit, waarna de larven zich snel ontwikkelen. Uitsluipen vindt plaats vanaf eind mei tot eind september, met een piek van eind juli tot begin september. Bij hoge uitzondering kunnen bruinrode heidelibellen als imago overwinteren en in het vroege voorjaar weer actief worden.

4. Bruinrode heidelibel (Sympetrum striolatum)

Jonge dieren zijn in de wijde omtrek van het voortplantingswater aan te treffen, zittend en jagend in ruige vegetatie. Hij is te herkennen aan zijn rechte snor en zijn poten, die zijn zwart met gele strepen.

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Dagpauwoog

Frivool fladdert hij de kanten
op en af
een dwarrelende tuimeling van kleur
vlindert stil zijn eigen weg
dronken van een bloem
na bloem
na bloem

hoe fel zijn hartstocht glanst
in mijn dagpauwoog
waaiert wijd een regenboog

ontspringt de dans
van de verzamelaar
zingt hemelhoog
zijn gloria.

Gedicht: Rudi J.P. Lejaeghere

 

Klik op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen weer bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Citroenvlinder

Wat laat in de middag kreeg ik bezoek van een Citroenvlinder (Gonepteryx rhamni) in de tuin. Ze fladderde wat rond en belandde in de magentarode Phlox, die net nog in de zon stonden en ze begon er lekker van te snoepen. Tegen over de Phlox staat een grote pol siergras, een lagere soort Miscanthus, daar zocht ze een beschut plekje op en ging zich uitgebreid poetsen, maar ik bleef haar in de gaten houden. Dan ineens fladdert ze onze Hortensia in, die daar vlak naast de Miscanthus staat. Even kijken waar ze gebleven is en ik moest best even goed zoeken, maar dan ineens zie ik haar hangen… ik weet dat ze dat doen. Ze is prachtig gecamoufleerd en heel haar lichaam is hierop aangepast. De onregelmatige oranje-bruine vlekjes lijken sprekend op de brandgaatjes in bladeren. De vleugeladering is lichter en duidelijk te zien en lijkt op de nerven van een blad. De donkere uiteinden van de adering op de vleugelrand lijkt op de bladrand en zelfs kleine stekeltjes worden nagebootst. De citroenvlinder heeft geen oogvlekken of andere schrikkleuren aan de boven (binnen)zijde van de vleugels en vouwt deze in rust nooit open, zodat ze perfect lijkt op een blad. Ze hangt hier aan de onderkant van een hortensia blad. Nog even en dan is de zon uit onze tuin verdwenen en ik denk dan ook, dat ze hier haar slaapplaatsje hebt uitgezocht… leuk!  😀

Klik op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Boomblauwtje

Afgelopen zondagmiddag kreeg ik een bezoekje, van een Boomblauwtje (Celastrina argiolus) in onze tuin. Ze was best heel fladderig… ze vloog van de ene plant naar de andere plant. Als ik dacht nu kan ik een foto van haar maken… dan had ik het mis, dus bleef ik haar maar een tijdje volgen. Ik zag dat ze eitjes aan het afzetten was en dat deed ze het liefst op de jong nog niet bloeiende bloemknoppen van de Grote kattestaart (Lythrum salicaria). Vandaar natuurlijk dat ze ook zo druk was. Op het laatst ging ze nog even op de Verbena zitten, om een beetje bij te tanken, ik kon nog een paar foto’s van haar maken. Toen vloog ze een plant in en ging daar op een blad, onderin zitten… even uitrusten in het zonnetje en begon zich uitgebreid te poetsen… ze was blijkbaar klaar met haar taak. Daarna vloog ze weg, over de omheining heen en ik heb haar niet meer teruggezien. Het was een zeer leuke ontmoeting… 😀

Klik op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Distelvlinder

Het was nog vroeg in de ochtend, net 10 uur geweest en daar was ze dan ineens, een Distelvlinder (Venessa cardui)… ze zat daar heerlijk te snoepen van de net in bloei gekomen bieslook, lekker in het zonnetje. Ze is helemaal vanuit Zuid-Europa komen vliegen en ik heb ook wel eens gelezen dat sommigen Distelvlinders zelfs hellemaal vanuit Afrika komen vliegen. Het is een trekvlinder en in het najaar vertrekken ze weer naar het zuiden… knap hoor die natuur. Maar ik kwam heel voorzichtig dichterbij om een foto te maken en ik zag al dat ze niet zo gewillig was en ik wilde haar natuurlijk niet storen… maar ik heb toch nog drie foto’s van haar kunnen maken en dan ineens is ze weer weg. Van de drie foto’s was deze het mooist met een extraatje… een klein weidehommeltje (Bombus pratorum).


’s Avonds tijdens mijn rondje tuin, werd ik nog een keer verrast door de Distelvlinder, hij zat nu op de roomkleurige bloemen van onze Rodgersia. Prachtig geheel en ik kon ook daar weer een paar mooie foto van maken. Het is ook iedere keer weer spannend want je weet nooit van te voren wat je in je tuin tegenkomt en ik denk dat dt het juist zo leuk maakt… 😀

Klik op een foto dan kan je ze in het groot bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna