Gewone tuinslak – Cepaea nemoralis

Slakkengang

_MG_3803w

Waren wij traag als slakken
ook vrij van alle ongemakken
en kenden we klok noch tijd
dan leefden we dicht bij d’ eeuwigheid

_MG_3807w

Dan werden we door licht gedragen
hoefde geen God ons meer te schragen
we kropen voldaan naar de ontknoping
zonder kennis van wat ons voorging

_MG_3816w

Doch deze gang willen wij niet gaan
hunkeren naar snelheid in ons bestaan
duizend dode dingen in ’t verschiet
wie traag geniet, die zien we niet

_MG_3818w

Zo torsen we als mens ons kruis
en de slak draagt slechts z’n huis.

Gedicht van Kees Keizer

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve weekend groetjes van Anna 🤗

 

Advertenties

Mijn Kasteel

18-01 IMG_1994w

Hoge kale muren robuust en sterk
Stevige kantelen en een gesloten poort
Koude, kilte en bittere eenzaamheid
Afgezonderd van de buitenwereld
Op een eiland

Doods van buiten maar warm van binnen
Beschermd door de hoge wanden
In vrijheid opgesloten binnenskamers
Verscholen voor de massa
Binnenin mijn slot

Bron: OpenDicht

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna