Hongerwespen – Gasteruptiidae

Mijn eerste ontmoeting met de Hongerwesp was in 2018. Hij zat toen in onze Astilbe ‘Fanal’, heb er toen nog een foto van kunnen maken KLIK. Daarna heb ik ze niet meer gezien tot aan dit jaar. Door gemorste vogelzaad komen er hier en daar wel eens allerlei soorten bloemen op zoals blauwe vlas, koolzaad en verschillende soorten grassen maar er zat ook zaad van een winterwortel in, die was uitgelopen en uitgegroeid als een mooie plant onder onze Berk. Nu kwam daar een hele mooie grote bloem in.

Bloem van een winterwortel

Paar weken geleden toen het zo warm was, wist ik niet wat ik zag… de schermbloem zat vol met Hongerwespen. Pracht gezicht als ze vliegen zijn het net engeltjes. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk foto’s ervan te maken… maar dat viel nog niet mee. Het licht was hard en ze waren echt heel druk in de weer met het verzamelen van stuifmeel en nectar.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

De spin, een Gewone tandkaak doet zich er goed aan. Het zijn sluwe moordenaars die te vinden zijn in en onder de bloemen. voor de Gewone tandkaak zijn de schermbloemigen, net als voor de Hongerwespen hun lievelingsbloem en dan kan het niet uitblijven…

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Het determineren van de Hongerwespen heb ik opgegeven, op een gegeven moment kwam ik er niet meer uit. Er zijn verschillende soorten en ze lijken echt allemaal op elkaar, maar met kleine verschillen, dus houd ik het gewoon op Hongerwespen.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 🤗

 

Sphex funerarius

Sphex funerarius is een vliesvleugelig insect uit de familie van de Langsteelgraafwespen (Sphecidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1934 door Gussakovskij.

Sphex funerarius spec._MG_7660

Hier snoept ze van onze Astilbe ‘Fanal’.

Het is een slanke zwart met oranje wesp. Het achterlijf is vooraan zeer smal, het dikke achtereind is oranje met een zwarte achterkant. De kop is zwart met een wit gezicht, kop en rug zijn grijs behaard. Man heeft geheel zwarte poten en het vrouwtje heeft deels rode poten, zij is ook groter dan het mannetje. De vleugels zijn geelbruin en reiken tot aan het zwarte achterlijf.
Het vrouwtje vangt sprinkhaanlarven en sprinkhanen die ze eerst verdooft en dan begraaft samen met een eitje, zodat de larve uit het eitje komt dat hij/zij voedsel heeft. Als ze eenmaal volwassen zijn, eten ze graag nectar van bloemen.
Bron: nature-guide.info

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 🤗

Snoepende Grote klokjesbij

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Zoo welkom als de bie

Zoo welkom als de bie,
die,
aan ’t ronken, wijl de last
wast,
terug met heuren buit
uit
de velden rijk beblomd
komt,
zoo welkom zijt ge mij,
gij,
wanneer ge mij verzet
met
hetgeen uw zwervend vlerk-
werk,
al vliegen achter ’t land,
vand:
mijn hoppelend herte klopt
op ‘t
aanhoren en ’t verstaan,
aan
het ruischen van zijn stem,
hem
wiens vlerken ik vaneen
scheên
en zenden op de locht
mocht.

Gedicht: Guido Gezelle

 
 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 🤗

🐝

 

Bonte brandnetelmot

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

De Bonte brandnetelmot (Anania hortulata) is een dagactieve vlinder uit de familie grasmotten (Crambidae).

Met een spanwijdte van 24 tot 28 millimeter is de bonte brandnetelmot één van de grotere micro-nachtvlinders. De hoofdzakelijke witte vleugels zijn zwart gevlekt. Het borststuk is geel. Door de combinatie van de zwartwitte vleugels en een beetje geel wordt de bonte brandnetelmot wel eens verward met de bonte bessenvlinder. Dat is echter een veel grotere soort die ook gele tekening op de vleugels heeft. Uit de naam zou je kunnen afleiden dat de rupsen alleen op brandnetel leven, maar ze eten ook wel andere planten, zoals lipbloemigen. De rups leeft in bladeren die hij zelf oprolt. De brandnetelmot is moeilijk te fotograferen, omdat hij het liefst op donkere plekjes zit en omdat hij zich heel erg snel laat opjagen. Hij vliegt vooral in juni en juli, maar komt soms veel eerder voor. Waarschijnlijk zijn dat exemplaren die in kassen hebben geleefd. De soort vind je in bijna heel Nederland.

De term ‘netelmot’ kent een hele geschiedenis. Vroeger werd hij te pas en te onpas gebruikt om verschillende soorten micro-nachtvlinders aan te duiden, met alle verwarring van dien. Tegenwoordig spreken we over Parelmoermot (Pleuroptya ruralis), Brandnetelmotje (Anthophila fabriciana) en dus Bonte brandnetelmot (Anania hortulata), soms ook Bonte brandnetelroller genoemd.
Bron: Natuurpunt.be
 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve geniet-groetjes Anna 🤗

 

Van Boomblauwtje naar Dwerg-kattenstaartsnuitkevers

Het is al een beetje schemerig wanneer ik mijn eerste Boomblauwtje (Celastrina argiolus) van dit jaar op onze Kattenstaart (Lythrum salicaria) ziet zitten. Gauw even een foto maken, het licht werkt niet mee… maar ach. Het verbaast me iedere keer weer hoe klein ze eigenlijk zijn. Sinds ik de Kattenstaart hier in de tuin hebt staan komt ze ieder jaar hier weer op bezoek. Ik hoop dat ze de volgende dag ook weer hier is, maar dan wat vroeger en met beter licht, zodat ik wat foto’s van haar kan maken.

Boomblauwtje

De volgende dag en ja hoor… daar is ze weer! Ze draait rondjes om de bloemaar heen en stop dan even en gaat weer verder. Ze is druk bezig met het afzetten van haar eitjes tussen de bloemknoppen van de Kattenstaart (Lythrum salicaria). Nu gauw proberen om wat foto’s te kunnen maken, want ze zit echt niet stil en ik moet heel voorzichtig en rust er naar toe lopen met mijn fototoestel voor mijn gezicht. Van iedere beweging schrik ze en dan vliegt weg, dus ik moet extra voorzichtig zijn. Maar het lukt aardig… je moet toch ook een beetje geluk hebben.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Toen ik later ging kijken of ik een eitje terug kon vinden zag ik heel wat anders op de bloemaar kruipen, het was echt heel klein en ik kon het bijna niet goed onderscheiden wat het nu was. Met mijn fototoestel kon ik zien dat het parende kevertjes waren. Na het downloaden van de foto’s zag ik dat het hele kleine snuitkevertjes waren… deze had ik nog nooit gezien. Op de foto kan je goed zien hoe klein ze zijn met een stukje vinger van mij op de achtergrond.

Dwerg-kattenstaartsnuitkevers

Na wat speurwerk op het net las ik dat het Dwerg-kattenstaartsnuitkevers (Nanophyes marmoratus) waren en ze zijn ongeveer 1,5 tot 2 mm groot. Ze leggen hun eitjes in de bloemknoppen van de Kattenstaart (Lythrum salicaria), waar de larve zich ontwikkelt. Die voedt zich met het vruchtbeginsel en de overige bloemdelen en verpopt zich dan. Geïnfecteerde knoppen vallen vaak af, zonder dat dit de ontwikkeling van de larve belemmert. De ontwikkeling van ei naar snuitkever duurt zo ongeveer een maand. In augustus verschijnt er een nieuwe generatie. Deze overwintert tussen het bladafval en begin de cyclus opnieuw. Bron: Tuin-Thijs.com en Plantparasieten van Europa.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 🤗

 

Penseelkever slapend in de Phlox

Slapende Penseelkever

 

Staande slapen

Ik wil wel blijven staan
in zulk een licht,
maar ik wil ook slapen gaan
met héél mijn gezicht,
met al mijn armen en benen,
met al mijn vingers en tenen.
Ik wil weer een tijd uit de levenspijn
en verdoofd van de zon doorschenen zijn
als de bloemen en staande slapen.

Gedicht: Pierre Kemp (1886-1967)

 

Slapende Penseelkever

Iedereen bedankt voor de fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 🤗

 

Brandkruid – Phlomis russeliana

Brandkruid - Phlomis russeliana

Phlomis wordt ook wel brandkruid, etalagebloem of viltkruid genoemd en ze komt oorspronkelijk uit het noorden van Turkije. Het is een onverwoestbare vaste plant, met zachtgele lipbloemen die opvallend in een krans om de stevige vierkante bloemstengels staan. De bloeitijd is van juni tot en met juli en ze worden 80 tot 100 cm hoog. Geef haar een plekje met veel zon, waar ze zich rustig verder kan uitbreiden. Hommels zijn gek op haar en daarbij is ze ook vaak een rustpunt voor de vele insectensoorten.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

In de winter blijft het blad meestal groen, maar de stevige bloemstengels verkleuren bruinachtig en zijn zeer decoratief. Ze heeft weinig verzorging nodig, dus een gemakkelijke plant voor in je tuin. Ze zaait zich gemakkelijk uit en heeft geen steun nodig. In het voorjaar kan het oude blad worden weggehaald en kunnen de bloemstengels worden afgeknipt.

Tuinhommel - Bombus hortorum
 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuin groetjes Anna 🤗

 

Spelen met tegenlicht

Tegenlicht wil eigenlijk niks meer zeggen dan dat het meeste licht, of zelfs al het licht, van achter het onderwerp komt. Het onderwerp wordt dus van achteren belicht, of de achtergrond wordt sterker belicht dan het onderwerp. Je kijkt dus tegen de schaduwzijde van het onderwerp aan. Je kunt het toepassen in landschapsfoto’s, tele- en macrofotografie. De toepassingen zijn bijna grenzeloos.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Tegenlicht geeft vaak een spannendere belichting dan mee- of strijklicht. De kleuren kunnen intenser worden. Het werkt vooral goed bij onderwerpen die enigszins doorschijnend zijn. Deze onderwerpen lichten op. In macrofotografie kun je aan bloemen denken of insecten met doorschijnende vleugels. In landschappen is mist wellicht het beste voorbeeld. Mist en tegenlicht vormen een gouden combinatie. Bron: Natuurfotografie.nl

Wil je meer en uitgebreid lezen over tegenlicht KLIK dan hier.

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 🤗

 

Slapende hommels

Nu de Vingerhoedskruid (Digitalis purpurea) en het Brandkruid (Phlomis russeliana) hier in volle bloei staan, zijn de hommels wel zo druk in de weer met het verzamelen van stuifmeel en nectar voor hun nieuwe broed. Het is dan ook echt moeilijk ze te fotograferen… ze zitten geen seconde stil. Het leuke is dan wandelen in je tuin op de vroege ochtenden, dan kom je overal slapende Hommels tegen zoals hier…

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Er zijn enkele tientallen hommelsoorten. De meeste hommels zijn sociale insecten die in kolonies leven met een enkele koningin. Deze kolonies zijn vele malen kleiner dan die van honingbijen, en bereiken een grootte van vijftig tot vierhonderd individuen per nest. De werksters worden van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat overal op bloemen aangetroffen. Ze zijn goed herkenbaar en te onderscheiden aan de stevige lichaamsbouw, dichte beharing en op gekleurde ringen op borst en/of achterlijf.

Het Nederlandstalige ‘Hommel’ is afgeleid van Nederduits Hummel, dat ‘zoemer’ betekent. De Franse naam Bourdon, verwijst naar de analogie met het zoemende geluid van de bourdon, een muziekinstrument. Het Engelse Bumble-bee, ‘lompe bij’ verwijst naar de, op het eerste gezicht, onhandig aandoende manier van vliegen.

 

Iedereen weer bedankt voor al die fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve geniet-groetjes Anna 🐝

 

Klokjesbijen

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Ik ben ieder jaar weer zo blij en verrast dat ze er weer zijn, de Klokjesbijen. Het zijn vooral de Grote- en de Kleine klokjesbij die mijn tuin bezoeken. Hun favoriete bloem is de ‘Geranium endressii’ met hun roze klokjes vormige bloemen, waar ze dan ook graag in slapen en schuilen. Ze gebruiken ook wel andere bloemen zoals de Boterbloem, de Malva en het Vingerhoedskruid, als het maar een soort van een klokje is. Nu na een paar dagen van regen en kou, hebben ze zich er goed in vastgebeten met hun stevige kaken. Ik sta iedere keer weer gesteld van dat ze zo dagen achter elkaar daar kunnen verblijven, ook als de bloem is uitgevallen blijven ze daar gewoon hangen. Pas als het warmer wordt en de zon erop schijnt vliegen ze weer weg op zoek naar stuifmeel en zijn ze weer druk bezig met het belangrijkste, de voortplanting.
 
 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve geniet groetjes Anna 🐝