De slak

Dieren kunnen vaak hard lopen
Of springen van hak op tak
Apen, katachtige, zelfs antilopen
Behalve dus de slak

 photo IMG_2906_zps38li8nja.jpg

Die lijkt nog slomer dan de luis
Laat staan dat hij kan springen
Maar draagt dan ook zijn eigen huis
Zelfs tot in de hoogste kringen

 photo IMG_2917_zpssqvkfsdo.jpg

Toch kunnen zij behoorlijk eten
Dat doen zij wel ontzettend vlug
Jazeker, en ik kan het weten
Want ik wil mijn afrikanen terug

 photo IMG_2893_zpszefdzjnk.jpg

Er zijn ook slakken zonder huis
Die zijn wat excentrieker
En ook al lijkt dat wat onkuis
Die streaker is echt niet kwieker

 photo IMG_2912_zpsjcbdqjsw.jpg

De slakkengang kent een bezwaar
Want vogels en schoenen samen
Vormen voortdurend een gevaar
En dan is het over, uit, en amen

 photo IMG_2908_zpsmognih1h.jpg

Toch kan de slak ons heel wat leren
Want zijn onthaasten is een wijze les
Iets wat wij willen negeren
Vandaar dat leven vol van stress

Gedicht: Onbekend

 

Dank voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve lentegroetjes Anna

 

Segrijnslak

 photo IMG_7861w_zpsr8a9mg2i.jpg

Liefde…

En toch heeft na al die tijd,
De zon niet tegen de aarde gezegd:
‘Dat heb je allemaal
aan mij te danken’.
Kijk wat er met zulke liefde gebeurt;
Het verlicht de hemel!

~Rumi

 

Bedankt allemaal voor al die fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Mijn Kasteel

 photo IMG_1994 gevangen_zpsznbtzzrn.jpg

Hoge kale muren robuust en sterk
Stevige kantelen en een gesloten poort
Koude, kilte en bittere eenzaamheid
Afgezonderd van de buitenwereld
Op een eiland

Doods van buiten maar warm van binnen
Beschermd door de hoge wanden
In vrijheid opgesloten binnenskamers
Verscholen voor de massa
Binnenin mijn slot

Bron: OpenDicht

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Winterleven

Tijdens het fotograferen van verdorde varensbladeren zag ik iets heel kleins… het was een groen bladluisje. Dat het nog leefde verbijsterde mij toch wel een beetje, want het had toch best wel een beetje gevroren vannacht. Wat klein is hij hè…

Ik was een beetje aan het opruimen in de tuin. Toen ik een stukje boomstronk wilde verplaatsten, kwam ik deze prachtige Grote aardslak tegen. Hij lag helemaal tegen die andere boomstronk aan, misschien in winterslaap? Grote aardslakken kom ik toch niet zoveel tegen hier in de tuin… toch leuk. Na een foto of twee heb ik maar gauw het stukje boomstronk weer teruggezet om hem verder met rust te laten. Het was toch geen winterslaap want de volgende dag zat hij er niet meer.

Ik heb een paar grote pollen siergrassen in de tuin staan. Het zijn Miscanthus soorten en met de herfst geven ze van die prachtige glanzende rozebruine pluimen, die er bijna de hele winter aan blijven staan. Ik vind het echt een meerwaarde voor je tuin. Vorige week met het zonnetje… zag ik daar ineens een Lieveheersbeestje in één van die pluimen zitten. Ze zat daar heerlijk in weggedoken… lekker beschut, zo half in het zonnetje.


Zo zie je maar weer… ook in de wintermaanden gaat er voor sommige insecten ondanks de kou, regen en vorst… het leven toch gewoon door… 😀

KLIK op een foto dan kan je haar in het groot bekijken.

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna

 

Op weg

Wegslak-Arion rufus
 

Groene dalen
liggen uitgestrekt
onder grijze tinten
van de zwangere lucht

De weg kronkelt
zich bewegenloos
in cirkels
als in een labyrint

Mijn voeten volgen
onbekende paden
het regent
zacht muziek

Fluweel de tijd
in toekomst geboren
een nieuwe zon
tekent het dal

Gedicht: Ton Jurriansen

 
 
 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna