Geelpootschubsnipvlieg

Geelpootschubsnipvlieg - Chrysopilus asiliformis ♂

Iedere ochtend vliegen deze Geelpootschubsnipvliegen boven onze magenta paarse Phlox en dat doen ze wanneer de zon er net een beetje op schijnt. Het zijn voornamelijk mannetjes, ze vliegen met z’n allen heel hard door elkaar heen en gaan dan weer zitten op een bloem van de Phlox en dat herhaald zich regelmatig.

Na een poosje te hebben gewacht, ieder op een eigen bloem, vliegen ze ineens allemaal weer op. Het lijkt wel op een strijd van wie is de sterkste of de beste die mag paren.

Geelpootschubsnipvlieg - Chrysopilus asiliformis ♂ en ♀

Het vrouwtje die zit in de buurt alleen maar stil te wachten op een bloem, tot dat er gepaard kan worden.

Geelpootschubsnipvlieg - Chrysopilus asiliformis ♀

Alles gebeurd binnen een uur, want als de zon volop op de Phloxen schijnt, zie je geen Geelpootschubsnipvlieg meer. Volgende ochtend begint het ritueel weer van voor af aan en heel vaak zijn het alleen maar mannetjes die je dan ziet. Vrouwtjes kom je niet zoveel tegen als mannetjes.

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 😊

 

Wenkvliegje

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Ik spreek met je zonder één
woord te zeggen.
Ik praat met je zonder dat één
oor ons hoort.

En ook al praat ik waar
iedereen bij is,
Er is behalve jij niemand die
ons hoort.

Gedicht: Maulana Jalaluddin Rumi (1217-1273)

 

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 🤗

 

In vuur en vlam

Eendagslelie - Hemerocallis

Ik betrad
de schaduwzijde van de zon
verwijlend
in vlammend avondrood
woorden die ik ijlend brengen kon
als een melodie vol vuur en vlam
dat spontaan opkwam
in mijn hoofd
gezongen
in stervend avondrood
overtuigt
dat immer vurige liefde belooft
sterker dan de dood
van oeverloze warmte
nimmer wordt gedoofd

Gedicht: Anneke Bakker

 

Bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve genietgroetjes Anna 🤗

 

Zonnekruid – Helenium

Door aandacht
ontstaat spontaan eerbied
voor heel de schepping,
voor alle levende wezens,
voor dieren, planten en stenen,
voor alle zichtbare en onzichtbare wezens.

Sluit hen altijd in je hart,
jij bent een van hen
en zij zijn een in jou.
Laat je vriendschap
naar alle windrichtingen stromen.

Kwets geen enkel levend wezen,
ook jezelf niet.

Gedicht: Marcel Messing

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve genietgroetjes Anna 🤗

 

Grote wolfspin met haar eicocon

Hortensia - Hydrangea macrophylla

Ik was aan het experimenteren met het fotograferen van de bloemen van onze tuin Hortensia. Op een gegeven moment kreeg ik het gevoel dat ik bekeken werd… dus ik keek al een paar keer om me heen en ja hoor… ineens zag ik haar. Ze zat op een andere bloem van de Hortensia naar mij te kijken. Ze had haar eicocon stevig vast tussen haar kaken. Leuk, want meestal kom ik deze spinnen tegen tussen het groen, maar nu op een bloeiende Hortensia… dat is weer eens wat anders. 😀

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Nu een paar dagen later, na al die warme dagen… zag ik dat ze een nest voor haar cocon aan het bouwen is. Ze heeft een mooi klein jong blad uitgekozen die net onder de bloemknoppen van onze Hortensia zit.

Grote wolfspin - Kraamwebspin - Pisaura mirabilis en haar nest voor haar eicocon

Ik denk wel dat dit wordt vervolgt… 😉

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 😊

 

Koolmot

De koolmot of het koolmotje (Plutella xylostella) is een trekvlinder afkomstig uit Zuid-Europa, die behoort tot de familie Plutellidae. Deze vlinder heeft een spanwijdte van 15 mm en zet de eieren afzonderlijk of enkele bij elkaar op de onderkant van het blad af. De minerende larven verschijnen in Nederland in juni en augustus.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

De koolmot is polyfaag, waardplanten komen uit de kruisbloemenfamilie en de tropaeolaceae. Zij omvatten in Nederland en België kool, veldkers, kruidkers, zeeraket, muurbloem en herik. In gebieden zonder koude winters zijn het plaaginsecten. De beweeglijke, groene, jonge rupsen vreten venstertjes in de bladeren, waarbij de opperhuid aan één zijde van het blad intact blijft. Het eerst zijn ze te vinden in de hartbladeren van de kool. Oudere rupsen vreten het hele bladmoes op. De rups bereikt een lengte van tot 2 cm. De verpopping vindt plaats in een losse open cocon met netstructuur op het blad.

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

De vlinder kan ver trekken, meer dan 3000 kilometer, en op hoogtes boven de 100 meter vliegen. De vlinder kent een vrijwel wereldwijde verspreiding. Bron: Wikipedia

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve groetjes Anna 🤗

 

Ontmoeting

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Onze blikken kruisten
jij ving mij
zoals nog nooit
één seconde
onberekend
twijfel overboord
gegooid

innig kostbaar
ogenblik
liefde wenkte
vurig pril

woorden die mij
plots ontschoten
blind bevangen door
jouw schoonheid
zweeg ik
in gedachten stil

Gedicht: Onbekend

 

Iedereen weer bedankt voor al die fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 😊

 

Gewone oeverlibel ♀

Libelle

Gewone oeverlibel ♀ (Orthetrum cancellatum)

Jou verleidelijke schoonheid,
gevleugeld kristallen lijf
sierlijk zwevend door de lucht
dromerig, flirtend en dansend terwijl niets je afleid

Gewone oeverlibel ♀ (Orthetrum cancellatum)

Even later rustend op een tak of blad
genietend in de zon
vleugels gespreid
om de warmte op te nemen

Gewone oeverlibel ♀ (Orthetrum cancellatum)

Terug fladderend naar de hemel
kijkend naar deze schoonheid
die de aarde verlaat sluit ik men ogen
en geniet…

Gewone oeverlibel ♀ (Orthetrum cancellatum)

Gedicht van Tien

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve tuingroetjes Anna 😊

 

Gesprek met een steen

KLIK op een foto dan kan je haar mooier en in het groot te bekijken.

Ik klop op de deur van een steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik wil bij jou naar binnen gaan,
overal bij je rondkijken, met jou mijn longen vullen.’

‘Ga weg,’ zegt de steen.
Ik ben hermetisch gesloten.
Zelfs aan stukken geslagen
zullen we hermetisch gesloten blijven.
Zelfs fijngewreven tot zand
zullen we niemand binnenlaten.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik kom uit louter nieuwsgierigheid
die alleen het leven kan bevredigen.
Ik heb me voorgenomen door je paleis te wandelen
en daarna nog blad en waterdruppel te bezoeken.
Ik heb voor die dingen niet veel tijd.
Mijn sterfelijkheid hoort je te ontroeren.’

‘Ik ben van steen,’ zegt de steen,
‘en moet noodzakelijkerwijs mijn ernst bewaren.
Ga hier weg.
Ik heb geen lachspieren.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik heb gehoord datje binnen grote lege zalen hebt,
onbezichtigd en vruchteloos mooi,
verlaten en zonder echo van enige voetstap.
Geef toe datje daar zelf niet veel van weet.’

‘Ja, grote en lege zalen,’ zegt de steen,
er is alleen geen plaats.
Mooi, wellicht, maar dat gaat de smaak van
jouw gebrekkige zintuigen te boven.
Je kunt me leren kennen, maar ervaren nooit.
Mijn hele oppervlak keer ik jou toe,
mijn hele binnenste wend ik van je af.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik zoek in jou geen toevlucht voor altijd.
Ik ben niet ongelukkig.
Ik heb zelf ook een huis.
Mijn wereld is een terugkeer waard.
Ik kom en ga met lege handen.
En als bewijs dat ik hier werkelijk was,
kan ik slechts beschikken over woorden die niemand zal geloven.’

‘Je komt er niet in,’ zegt de steen.
‘Je mist het zintuig van de deelname.
En er is niets wat dat vervangen kan.
Zelfs een tot alziendheid aangescherpte blik
baat je niets zonder het zintuig van de deelname.
Je komt er niet in, hebt er nauwelijks een idee van,
bezit nauwelijks zijn kiem, de verbeelding.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.
Ik kan niet tweeduizend eeuwen wachten
voor ik in jouw huis mag komen.’

‘Als je mij niet gelooft,’ zegt de steen,
‘vraag dan het blad, je zult hetzelfde horen.
Vraag het de waterdruppel, zijn antwoord luidt net zo.
Vraag het tenslotte een haar op je eigen hoofd.
Een lach zwelt in me aan, een reusachtige lach,
maar ik weet niet hoe ik hem moet lachen.’

Ik klop op de deur van de steen.
‘Ik ben het, doe open.’
‘Ik heb geen deur,’ zegt de steen.

 

Gedicht: Wisława Szymborska
Vertaling: Gerard Rasch

 

Iedereen bedankt voor alle fijne reacties en likes bij mijn vorige blog !!
Lieve weekend-groetjes Anna 🤗